Hoi lieve allemaal,

Ik ben Nelleke, moeder van drie zonen van 20, 18 en 9 en getrouwd met Bart. Wij wonen aan de rand van Hallum. Toen mijn oudste zoon naar school ‘moest’ voelde het systeem voor mij al helemaal niet goed. De speelsheid, de blijheid, het zelf nadenken, het zichzelf mogen zijn, het eigen tempo aanhouden en het voelen…. Dat missen de kinderen allemaal! Voor mijn gevoel worden ze in een mal gedrukt en voorgeprogrammeerd. Ook Matt, mijn jongste, loopt nu weer vast in het huidige schoolsysteem.

Ik heb jaren in de schoolcommissie gezeten in de hoop iets te kunnen veranderen in het reguliere onderwijs, echter al 15 jaar zonder resultaat. Nu met de huidige maatregelen ben ik actief gaan zoeken naar ander onderwijs voor Matt en tijdens deze zoektocht ben ik vijf geweldige vrouwen tegen het lijf aangelopen en HERE WE ARE! ️ De visie die wij delen hebben we uitgewerkt tot een prachtige manier van onderwijs; Libbenewiis! Ik kan niet wachten tot we samen kunnen starten en de kinderen een veilige omgeving, waar rust en natuur hun leerontwikkeling gaan stimuleren, te bieden. Tot snel!

Hoi lieve allemaal!

Mijn naam is Thea Grupstra, 46 en ik woon met mijn twee kinderen van 14 en 10 in Beetsterzwaag. Opgeleid tot leerkracht speciaal basisonderwijs met 20 jaar onderwijservaring. Ik kreeg al snel veel weerstand tegen de testcultuur op de scholen waar ik werkte.  Na de geboorte van mijn zoon ben ik naast voor de klas, ook gaan werken in mijn eigen praktijk. Toen mijn dochter vastliep in het onderwijs ontstond het idee van een eigen school. Daar heb ik mij een poos in vastgebeten. Ik zette een plusgroep op en daar merkte ik dat zoveel kinderen behoefte hebben aan gewoon met elkaar ‘zijn’.  Ieder kind/mens heeft dat nodig! Vanuit de rust van ‘gewoon zijn’ komt al het moois opborrelen. Dat dit ook zo werkt bij volwassenen weet ik uit (persoonlijke) ervaring in mijn praktijk. Het natuurlijk leervermogen van de mens is heel groot. Je leerde rollen, lopen, spreken vanuit eigen impuls. Op die manier maakt de mens zich vaardigheden eigen. Vanuit eigen behoefte, in samenhang met de wereld om zich heen. Door initiatieven van het kind op te pakken (natuurlijk mag jij leren lezen) en niet te pushen als een kind daar (nog) niet aan toe is komt het kind eindelijk tot zijn recht. Met deze groep vrouwen wordt onderwijs vanuit mijn hart mogelijk. Ik heb er ontzettend veel zin in en kijk er naar uit jullie allemaal te ontmoeten.

Lieve allemaal, welkom!

Mijn naam is Annelies, ik ben 28 jaar en moeder van twee meiden. Met ons prachtige gezin van vier wonen we in Rinsumageast. In 2017 ben ik afgestudeerd aan de pabo en tot 2020 ben ik werkzaam geweest in het basisonderwijs.

Op het moment dat ik moeder werd ging het huidige onderwijssysteem mij steeds meer tegen staan. Met alle gebeurtenissen van het afgelopen jaar en wat er nog allemaal lijkt te gebeuren ging er bij mij vanbinnen iets borrelen: dit moet anders. Mijn dochters gaan NIET dit systeem in. Gelukkig vond ik een hele groep mensen die ook getriggerd waren en door onze visies en ideeën naar elkaar uit te spreken is er iets gegroeid. Uit een grote groep gelijkgestemden hebben we een kerngroep samengesteld van zes prachtige vrouwen. Samen leggen wij de basis voor een alternatief onderwijs, of liever: een ontmoetingsplaats voor kinderen waar ze zich veilig samen kunnen ontwikkelen op hun eigen tijd en tempo.

Hoi hoi,

Ik ben Afke, 48 jaar, mem van Leila, Galil en Nadya. Ik woon met mijn twee jongste kids aan de rand van het centrum van onze Friese hoofdstad. Na vele omzwervingen, werk ik sinds 2003 als hogeschooldocent aan NHL-Stenden en ben ik daarnaast actief als groepsfitnessinstructeur op verschillende locaties. Mijn hele werkende leven heb ik hoofdzakelijk in het onderwijs doorgebracht. De laatste 15-20 jaar heb ik gemerkt dat de kennis en vaardigheden van studenten die bij ons binnenkomen steeds verder achteruit zijn gegaan. En dat juist in een tijd waarin de toetsing van leerlingen binnen scholen zo veel meer is geworden en de “schoolse” prestaties steeds belangrijker lijken te zijn geworden om mee te kunnen doen in onze maatschappij.

Voor mij werd dit vooral duidelijk in de tijd dat mijn kinderen op de basisschool zaten. Ik kreeg het gevoel dat kinderen geen kinderen meer mochten zijn en leraren geen leraren. In mijn ogen zijn we uit het oog verloren waar de ontwikkeling van onze kinderen daadwerkelijk om draait: namelijk het beste uit jezelf halen; te mogen groeien in wie je bent. Ik dacht vaak bij mezelf dit moet toch heel anders kunnen, en het opzetten van een ander soort school spookte dan ook al geruime tijd door mijn hoofd.

Daarnaast zie ik dat we ons in de huidige maatschappelijke systemen steeds verder distantiëren van de natuur. We zien het als iets dat gescheiden is van ons, iets wat maakbaar is (iets waar we controle over moeten houden of zelfs tegen moeten vechten), terwijl wij juist onderdeel zijn van die natuur. Natuur is leven en leven is natuur. Ik vind het belangrijk dat we weer leren verbinden en creëren in samenhang met onze innerlijke natuur en die daar buiten, zodat wij en de generaties na ons samen met moeder aarde volop kunnen bloeien. De beste plek om daarmee te beginnen is natuurlijk bij onze kinderen. Ik ben dan ook heel dankbaar dat ik deze fantastische groep vrouwen op mijn weg heb gevonden om met elkaar een prachtige “andere” school neer te zetten en Libbenewiis te laten leven! 

Hoi lieve allemaal,

Ik ben Christina en samen met mijn man en 3 kinderen woon ik op een boerderij in Wyns. Ik denk dat het huidige schoolsysteem niet meer past bij deze tijd, en twijfel er zelfs aan of het dat ooit gedaan heeft. We moeten urenlang op een stoel zitten, iedereen moet hetzelfde kunnen en eigen creativiteit wordt weinig gestimuleerd. Het gaat zó tegen het natuurlijk leervermogen van een kind in. Om me heen zie ik talloze kinderen met gedragsproblemen en stoornissen. En later als volwassenen met burn outs, bore outs en stress gerelateerde klachten. Ik denk dat het tijd is voor een grote verandering voor onze kinderen en kleinkinderen. Samen, met 5 prachtige vrouwen die ik heb mogen leren kennen en die hetzelfde voor ogen hebben, willen wij bouwen aan een veilige en unieke omgeving. Een omgeving waar kinderen zichzelf mogen zijn en veel tijd in de natuur doorbrengen. Waar ze nog verder mogen ontdekken waar hun talenten en interesses liggen. Waar ze leren samenwerken met jong en oud. En waar ze échte levensvaardigheden leren zoals goed voor lichaam, geest en ziel zorgen, emoties doorvoelen en loslaten, wildplukken, moestuinieren, met energie werken etc. Niet alleen een plek om te leren, maar ook vooral om te ontmoeten en te verbinden. 

Wij hebben een droom voor ogen en die gaat uitkomen in de vorm van Libbenewiis. Meer dan welkom is iedereen die hier aan mee wil helpen bouwen. Ik kijk er naar uit om jullie te ontmoeten.

Hallo lieve mensen, fijn dat jullie hier zijn.

Mijn naam is Manya (38), en mama van Erinn (13) en Merlijn (8). Wij wonen met ons viertjes aan de rand van Leeuwarden. Ik vind mijn werk als Informatieadviseur leuk. Maar als ik naar mijn hart luister dan wil ik heel graag kinderen en volwassenen helpen. Via het initiatief ‘Libbenewiis’ en in de toekomst via mijn eigen praktijk in natuurlijke geneeskunde en energetisch werk.

Ik ging dagdromend door het basis- en voortgezet onderwijs heen.  Leerkrachten en familieleden zeiden dat er van mij niet zoveel terecht zou komen. En waarom? Omdat ik niet mee kon op school? Altijd aan het dromen was? Trouwens, mijn moeder is altijd in mij blijven geloven. Op mijn 23e ben ik gaan studeren, en op mijn 27e studeerde ik af. In het eerste studiejaar kreeg ik mijn prachtige dochter.

Nu, vele jaren later begrijp ik waarom ik niet mee kon in het reguliere schoolsysteem. Ik ben wél intelligent en best creatief, ik had alleen een andere vorm onderwijs nodig. Een vorm onderwijs dat uitgaat van het natuurlijk leervermogen van het kind. Waarbij het ‘zijn’ van het kind en zelfliefde centraal staat, en in volle verbinding met de natuur. Waar er oog is voor de individuele interesses en talenten, en de ruimte om die volledig tot uiting te laten komen.

De geschiedenis lijkt zich te gaan herhalen. Waar mijn dochter en vriend minder problemen hebben zich aan te passen aan het huidige systeem… lijkt mijn zoon het pad van zijn mama te gaan bewandelen. Hij is heel creatief, ziet en hoort alles. In groep 1 kon hij vanuit zijn hoofd een (herkenbare) salamander tekenen. Eind groep 2 kon hij woorden lezen van 3 letters. Hij kon toen natuurlijk nog ‘zijn’ en móest nog helemaal niks. Toen ging hij naar groep 3 en móest Merlijn ineens van alles. Halverwege groep 3, tijdens de eerste lockdown, constateerde ik dat hij nog hetzelfde las als eind groep 2. Hé? Hoe kón dit zo gebeuren? Nu begrijp ik het… Zijn intrinsieke motivatie is weg, hij heeft niet meer de ruimte om zijn creatieve talent verder te ontdekken. Alles is nu afgekaderd… Dan heb ik het nog niet over de informatie die ze te verwerken krijgen, die hen verder van hun essentie verwijdert.

Er zijn zoveel mensen die niet (volledig) van zichzelf houden, geen idee hebben wie ze zijn en wat hun talenten zijn… Zelfliefde, zelfkennis en de verbinding met de natuur vind ik essentieel, dat is onze basis. Laten wij volwassenen onze kinderen deze basis bieden, en onszelf de ruimte geven om terug te gaan naar die basis.

Ik ben dankbaar dat deze 5 powervrouwen op mijn pad zijn gekomen. Samen met hen en alle ouders en kinderen gaan we iets ontzettend moois maken van ‘Libbenewiis’.